Thursday, 13 January 2011

அவள் பெயர் மானஸா

மௌன மொழியாள் செவ்விதழில் தேன்ச் சொரிவாள்
கருநீல விழியாள் சிரிப்பதனில் உளம் கவர்வாள்


வாகை மலராள் தோகையில்லா மயிலாள்
கமல நிறத்தாள் பார்க்க கண் பறித்தாள்

சிந்தைச் செருக்குடையாள் உயரிய மாண்புடையாள்
அன்னத்தை ஒத்த நடையாள் அகமதில் தீரம் தரித்தாள்


மனம் ஏங்கும் சிற்றிடையாள் முத்தம் தந்து மயக்குவாள்
பிறர் என்றால் தயங்குவாள் என் தோழில் உறங்குவாள்


செல்ல அடி கொடுப்பாள் அழக் கண்டு பதறுவாள்
கண்டவுடன் ஆர்ப்பரிப்பாள் கண்கள்ப்  பனிக்க விடைகொடுப்பாள்


ஒரு நொடியேனும் நில்லாள் ஆடிப்பாடி இன்புருவாள்
இல்லமெங்கும் நிறைந்தாள் இல்லையெனில் ஏங்க வைப்பாள்

No comments:

Post a Comment